donderdag 26 september 2013

#10
085326913


Een resumé van afgelopen week

Maandag
Maandag heb ik weer een 'sessie'gehad met Wouter. Eerst een kopje koffie en wat baklava en lekker babbelen over het project. Wouter had weer lekker meegedacht en samen zijn we tot een conclusie gekomen.

Filmen is voor dit project een lastig gegeven. Het onderwerp is lastig vast te leggen in bewegend beeld, behalve in een soort interview-achtige setting. Zo'n interview zou heel goed kunnen, ware het niet dat Wouter moeite heeft om langere tijd in zo'n gesprek te zitten. Ook kost deze manier dan veel tijd omdat je niet langere tijd een gesprek kan hebben. Als de montage hier nog op komt wordt het te groot en komen we in tijdnood. Omdat deze manier ons beiden niet echt lekker zat wilden we het anders gaan aanpakken.

Fotografie is een lastig medium omdat je bewegend beeld en geluid mist maar kan een interessant medium zijn voor dit project. Voor Wouter en mij is dit een mooie uitdaging die wij beiden wel zien zitten.

Wij hebben een gesprek gehad over het principe 'normaal zijn'. Hoe gaan we dit principe vangen en toch een beeld geven van autisme? Hiervoor hebben we de verzamelde informatie op de blog bekeken en goed de 'kenmerken van een autist' bekeken. Dit is lastig omdat het toch een persoonlijk verhaal is wat je toch weer gaat benaderen uit een 'ziektebeeld'.

Een woord wat hierin naar voren kwam was wat autisten allemaal doen met hun handen. Omdat ze moeite hebben met prikkelverwerking van hun omgeving doen ze graag dingen met hun handen om toch een beetje 'goede' informatie binnen te krijgen. Dit manifesteert zich ook heel erg bij Wouter omdat hij allerlei hobby's heeft die activiteit van de handen stimuleert, zoals het spelen van instrumenten, handwerken of spelletjes spelen. Dit gegeven van handen  vind ik echt interessant en leuk om mee verder te gaan.

Wouter kwam zelf ook met een ontzettend leuk idee voor et concept. Iets wat alle mensen hebben en wat ook wel een klein beetje tot de verbeelding spreekt zijn de zeven zonden. Hierbij wilde Wouter nog de vier emoties toevoegen omdat autisten moeite hebben met het begrijpen van lichaamstaal. We hebben hierover gepraat over en vormgeven van deze beelden, met de schilderijen van Jheronymus Bosch als voorbeeld.

We willen uiteindelijk tekst en beeld combineren in dit geheel en de zeven zonden en vier emoties als leidraad nemen.

onderstaand: foto's gemaakt door Wouter in het tunneltje (behandelt in zijn Tumblr: autistinme.tumblr.com)































maandag 23 september 2013

 2309130926

 #9


handen

 

aanknopingspunten

Signs and symptoms of inflexibility in autism

Children with autism spectrum disorders are often restricted, inflexible, and even obsessive in their behaviors, activities, and interests.
  • Follows a rigid routine (e.g. insists on taking a specific route to school).
  • Has difficulty adapting to any changes in schedule or environment (e.g. throws a tantrum if the furniture is rearranged or bedtime is at a different time than usual).
  • Unusual attachments to toys or strange objects such as keys, light switches, or rubber bands.
  • Obsessively lines things up or arranges them in a certain order.
  • Preoccupation with a narrow topic of interest, often involving numbers or symbols (e.g. memorizing and reciting facts about maps, train schedules, or sports statistics).
  • Spends long periods of time arranging toys in specific ways, watching moving objects such as a ceiling fan, or focusing on one specific part of an object such as the wheels of a toy car.
  • Repeats the same actions or movements over and over again, such as flapping hands, rocking, or twirling (known as self-stimulatory behavior, or “stimming”). Some researchers and clinicians believe that these behaviors may soothe children with autism more than stimulate them.

Common self-stimulatory behaviors:

  • Hand flapping
  • Rocking back and forth
  • Spinning in a circle
  • Finger flicking
  • Head banging
  • Staring at lights
  • Moving fingers in front of the eyes
  • Snapping fingers
  • Tapping ears
  • Scratching
  • Lining up toys
  • Spinning objects
  • Wheel spinning
  • Watching moving objects
  • Flicking light switches on and off
  • Repeating words or noises 


Why do many kids with autism . . .Fixate on certain things (such as little things – tiny photo on a big page of a book or wheel of a big toy car)

Shelley: When we think about it developmentally, children look at objects that are visually pleasing – such as rotating objects (fans, wheels, pinwheels). Fixating on certain things could also relate to visual processing, such as seeing the components of objects rather than the “whole” object, or perhaps the child has difficulty expanding play with toys and engages in repetitive play.
Emily: Individuals with autism tend to have brains that think about things over and over. They may fixate on things that they find enjoyable or may get “stuck” trying to finish a task or game. A brain affected by autism tends to be more rigid and “black and white”. So it is hard to be flexible with a number of interests and ways of thinking about things.

Why do many kids with autism . . .Flap their hands

Shelley: Children with autism tend to have repetitive motor behaviors such as waving or flapping their hands. This arm and hand motion may be accompanied with other motor mannerisms, such as jumping or head turning.
Jim: Repetitive motor mannerisms, such as flapping hands (but also tensing parts of their body, jumping or “dancing”) are often linked to strong emotions (such as excitement or frustration). We see similar behavior in babies who eventually “grow out” of the behavior.
Emily: These may also be self-soothing behaviors and/or attempts at regulating when what is perceived as overwhelming upset/excitement/boredom/anxiety is present.



donderdag 19 september 2013

#8
091619913

Maandag hebben Wouter en ik onze eerste 'sessie'gehad. Onder het genot van wat baklava en cola hebben we ruim een uur gepraat over van alles en nogwat.

Deze sessie was voor mij echt een Eye-opener. In deze sessie zijn onderwerpen aangesneden waarop het antwoord heftiger was dan verwacht. Zelfs iemand als ik, die al jaren in deze familie leeft, stond versteld van wat er allemaal gebeurt of is gebeurd.  Misschien plaats ik de opgenomen audio op deze blog, maar deze is zo heftig en confronterend dat ik hier nog even over na moet denken.

Wouter vertelde me ook over zijn dagindeling als autist. Ik heb m dan ook gevraagd om elke dag bij te houden wat hij doet. Hij gaf aan dat veranderingen in dit patroon lastig zijn en altijd alles hetzelfde moet. Dit gegeven kan iets zijn om mee te werken. Hij heeft een routine, zoals ieder ander, door een normale wereld, zoals ieder ander, en is dus normaal. Als ik hierover nadenk kom ik weer terug bij de basis statement van Wouter voor dit project: Naast een autist ben ik ook normaal, maar niets is zo saai als normaal zijn.

Normaal

  1.  normaal
    normaal bijv.naamw.Uitspraak:   [nɔrˈmal] zoals het vaakst voorkomt, zoals de meeste mensen doen Voorbeelden:   `een espresso, een decafé en een normale koffie`, `Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg.`Antoniemen:   vreemd, abnormaal, Synoniem: ...
    Gevonden op http://www.woorden.org/woord/normaal
  2. Normaal
    Met normaal of het langjarig gemiddelde bedoelen meteorologen het weer gemiddeld over dertig jaar. Het klimaat is het karakteristieke weer voor een bepaalde plaats of gebied, bepaald uit het gemiddelde van bijvoorbeeld temperatuur, neerslag, zon en wind, over een groot aantal jaren. De Wereld Meteorologische Organisatie (WMO) heeft standaardtijdvak
    Gevonden op http://www.knmi.nl/VinkCMS/concept_detail.jsp?id=2121
  3. normaal
    afkorting: N
    Een oplossing heeft een concentratie van 1 N als de opgeloste stof in een concentratie van 1 M aanwezig is en eenwaardig is. Is de stof meerwaardig, zodat het meer waterstofatomen kan opnemen of afstaan, dan is de normaliteit van de oplossing gelijk een de molariteit vermenigvuldigd met het aantal protonen dat wordt opgenomen of afg
    Gevonden op http://www.encyclo.nl/lokaal/10518

http://www.nietnormaal.nl/ --> een erg leuke site met boeiende vragen, hoe normaal ben jij?

Achmea
De manifestatie Niet Normaal kan door haar inhoud, scherpte en humor vele deuren openen en bijdragen aan een brede maatschappelijke discussie. Niet Normaal sluit goed aan bij de “waarzijnwemeebezig”-campagne van Achmea. Vanuit de coöperatieve achtergrond is Achmea een belangrijke partner voor maatschappelijke zekerheid en zorg. Dat brengt ook een verantwoordelijkheid met zich mee waar Achmea niet voor wegloopt. Integendeel: Achmea stelt belangrijke maatschappelijke thema’s ter discussie. Bijvoorbeeld over de balans tussen privé en werk, over arbeidsparticipatie, diversiteit, over zorg en over vergrijzing. Dat doet Achmea ook door met prikkelende stellingnames een spiegel voor te houden aan de samenleving. Het is een manier om over vernieuwing en over oplossingen te praten. Ook Niet Normaal houdt die spiegel voor en zet aan tot nadenken. Achmea herkent zich in die aanpak en onderstreept het belang en de rol die kunst en kunstenaars vervullen in het publieke debat. De beeldende kunst van Niet Normaal is een vinger aan de pols van de samenleving en confronteert ons met ‘waar we mee bezig zijn’.
www.achmea.nl


VSBfonds
Wat is een beperking? En wat is normaal? De manifestatie Niet Normaal inspireert tot nadenken over normen en waarden over (vermeende) beperkingen en anders zijn. Het spreekt het VSBfonds aan omdat het een breed publiek meeneemt in de discussie over beeldvorming en 'anders zijn'. Het VSBfonds vindt diversiteit een verrijking voor de samenleving. Daarom ondersteunt het VSBfonds projecten die ruimte maken voor verschillen in identiteit en achtergrond. En projecten die mensen met een lichamelijke, geestelijke of verstandelijke beperking beter toerusten om grotendeels op eigen kracht mee te doen aan de samenleving. Het creëren van een positieve beeldvorming over mensen die ‘anders’ zijn, kan deze mensen helpen in het volwaardiger deelnemen hieraan.

VSBfonds is een vermogensfonds en actief op een breed maatschappelijk terrein; mens & maatschappij; natuur & milieu, kunst & cultuur, en sport. Jaarlijks doneert het fonds vele miljoenen euro’s aan projecten die een (duurzame) impuls geven aan de sociale kwaliteit van Nederland. Hiermee zet VSBfonds zich in voor een samenleving waarin zoveel mogelijk mensen kunnen meedoen en zich kunnen ontwikkelen. Zodat ze, nu en in de toekomst, zelf de kwaliteit van hun leven en leefomgeving kunnen bepalen.
www.vsbfonds.nl

Mondriaan Stichting
De aanvraag betreft een veelomvattend en groots opgezet evenement dat zich onderscheidt van andere kunstmanifestaties door een cultureel-maatschappelijke doelstelling te verbinden met hedendaagse beeldende kunst om daarmee een groot publiek aan te spreken. De tentoonstelling onderzoekt het begrip normaliteit en gaat nader in op vragen naar de maakbaarheid van de mens, biopolitiek en de relatie tussen mens en machine. Een internationaal gezelschap aan kunstenaars wordt benaderd om met hun werk te reflecteren op het onderwerp, en daarmee ook in een cultureel-maatschappelijke context te functioneren en vragen te stellen over het begrip normaliteit. De plannen zijn helder verwoord, de randprogrammering is interessant en de organisatie boezemt vertrouwen in.
www.mondriaanstichting.nl


Stichting DOEN

De stichting laat met de tentoonstelling Niet Normaal · Difference on Display zien hoe normaal het is om af te wijken van lichamelijke, geestelijke en/of verstandelijke normen. De huidige aandacht voor lichaam, gezondheid en geest en de bio-technologische mogelijkheden zijn erg confronterend. De tentoonstelling laat bezoekers nadenken over de huidige normen en waarden op het gebied van gezondheid en ziekte en gewoon of ongewoon zijn. Het bevorderen van maatschappelijke en culturele deelname aan de samenleving heeft DOEN hoog in het vaandel staan. Daarom financiert DOEN de Stichting Normaal uit de bijdrage van de BankGiro Loterij.
www.stichtingdoen.nl


Turing Foundation
Niet Normaal · Difference on Display is een groots opgezet project van internationale allure, dat het in zich heeft om uiteenlopende groepen mensen te kunnen laten genieten van het werk van (internationale) kunstenaars. Naast games, films en documentaires, toont Niet Normaal schilderijen van onder meer Marlene Dumas, Louise Bourgeois, en Marc Quinn. Vele van deze werken bevinden zich in collecties die maar zelden toegankelijk zijn voor het Nederlandse publiek. Dit alles is voor de Turing Foundation een belangrijke reden om dit project te ondersteunen.
www.turingfoundation.org 

Prins Claus Fonds
Niet Normaal · Difference on Display laat niet alleen goede kunst zien, maar verbreedt het begrip diversiteit in relatie tot de beeldende kunsten en het publiek. De tentoonstelling opent zijn deuren voor mensen die anders lijken en misschien niet zijn. Het stelt onderwerpen als invalide-valide, ziek-gezond en de verhouding lichaam en geest en de verbeelding ervan, in een ander daglicht en opent de discussie daarover. Kortom een nieuwe benadering van de beeldende kunsten en een vernieuwende benadering van grote groepen mensen die te maken hebben met anderen, zieken,
geesteszieken en anders zijn. Want zijn we wel zo anders?
www.prinsclausfonds.nl

Museum Boijmans van Beuningen

Niet Normaal · Difference on Display belooft een belangwekkende manifestatie te worden. Kunst gaat altijd over verschil. De manier waarop curator Ine Gevers dit uitgangspunt weet te verbinden aan thema's als gezondheid, biotechnologie en daarmee ook de sociale verantwoordelijkheid van onze samenleving is veelbelovend. Het onderwerp wordt steeds actueler. Dit maakt dit project niet alleen interessant maar ook urgent.
www.boijmans.nl

over de tentoonstelling:
Van 16 december tot en met 7 maart 2010 vond in de Beurs van Berlage te Amsterdam een grote, publieksgerichte kunstmanifestatie plaats, getiteld: Niet Normaal * Difference on Display. Internationale kunstenaars reageren op hét actuele onderwerp in onze samenleving: wat is normaal en wie bepaalt dat.

Moderne technologie biedt volop kansen aan mensen van vele soorten en maten. Toch lijkt alles in het teken te staan van uniformiteit. Markt en media bepalen steeds meer hoe we naar onszelf kijken en naar anderen. Perfectie is de norm.

Wat is die norm eigenlijk, wie voldoet daaraan? Leggen we de grens bij een rimpel, een depressie, bij iemand die weigert carrière te maken, bij een zichtbare prothese, het slikken van pillen die de intelligentie verhogen, bij ingrijpende lichaamscorrecties? Kunstenaars scheppen met humor en inzicht ruimte voor diversiteit.

Naast beeldende kunst zijn er films, games, design, discussies, filmavonden, lezingen en feesten en is er een aparte filmzaal. Tentoonstelling en parallelprogramma verleiden, confronteren, relativeren. Humor en rebellie wisselen elkaar af. Kunst en wetenschap komen samen en geven uitdrukking aan urgente kwesties in de samenleving.
Educatie, bereik en toegankelijkheid zijn de pijlers van de manifestatie. Diverse scholen hebben hun medewerking reeds toegezegd. Reclamebureau KesselsKramer verzorgt een brede media- en communicatiecampagne.

Niet Normaal werkt samen met SKOR, De Balie, IDFA, de Universiteiten van Amsterdam en Utrecht. Designbureau Concern ontwerpt de tentoonstelling, NAI Publishers verzorgt de publicatie. 

Wat is normaal voor Wouter maar niet voor de 'normale mens'?


Wat kunnen wij hiermee..?




zondag 15 september 2013

#7

214215913

Even een tussenstand van de vele ideeën die we tot nu toe hebben opgenoemd:

Er zijn zo veel dingen die wij kunnen doen met de dingen die ons worden gegeven.

Wouter is zeer muzikaal. Autisten hebben vaak een hobby die een beetje uit de hand loopt. Bij hem was dit musiceren.  We zouden een lied kunnen schrijven over hem

Wouter vertelde me vandaag dat hij naast autist ook normaal is, maar dat niets zo saai is als normaal zijn. Deze zin kan al zoveel creëren. Een serie foto's van normale dingen, filmpjes van stukjes lopen waarin hij vertelt wat hij ziet.

Een interview met de vooroordelen van de autist jegens de rest van de wereld

Geluidsfragmenten van gesprekken

Een film door wouter zelf laten maken en zien wat er gebeurt?

Een blog die hij bijhoudt over wat hij allemaal meemaakt

Een objectenexpositie

#6

203815913

Morgenmiddag start voor Wouter en mij het avontuur van een samenspel om iets te creëren waarmee wij ons verhaal kunnen vertellen aan de wereld. Vandaag hadden we het laatste contact tijdens een verjaardagsfeest van zijn broer en zus. Dit vraagt echter om enkele achtergrondinformatie bij de thuissituatie van Wouter. Die zal ik hieronder geven.

Wouter

Wouter is een jongen met autisme van negentien jaar oud. Hij is geboren en opgegroeid in den helder en is de jongste in een gezin van drie kinderen. Zijn ouders zijn nog bij elkaar. Zijn broer en zus zijn een tweeling.
Zijn broer is geboren met scoliose en de ziekte van Scheuermann. Dit is een ernstige rugaandoening waarbij de ruggengraat in een onnatuurlijke kromming loopt. Scheuermann is een variatie hierop waarbij de kromming van links naar rechts én van de rugzijde richting de buikzijde loopt.
Zijn zus heeft bij de geboorte hersenschade opgelopen door een hersenbloeding. Hierdoor is zij zowel geestelijk als lichamelijk gehandicapt. Ze heeft de geestelijke leeftijd van een negen jarige.
Deze complexe situatie leidt tot veel spanningen in het leven van de kinderen. Alle kinderen worden op andere scholen geplaatst en krijgen ieder een andere behandeling, op school zowel als thuis. Vooral de oudste zoon krijgt veel te verduren, als enige van de kinderen zonder geestelijke beperking. Moeders krijgt op latere leeftijd nog een miskraam en een hersenbloeding, waardoor zij ook voornamelijk lichamelijk beperkt wordt.
Ik kwam zelf in contact met de familie zo'n vijf jaar geleden. Wat mij toen opviel was dat de familie langs elkaar leefde en voornamelijk in conflict was. De twee jongens probeerden zoveel mogelijk om thuis weg te blijven. Wanneer zij wel thuis waren werden zij opgeëist door de moeder om allerlei klussen te doen. Wanneer zij andere plannen hadden leidde dit tot groot conflict. Martin, de oudste, werd meerdere keren het huis uit gestuurd vanwege kleine redenen. Annelieke vraagt om veel aandacht en is een ware lastenpost. Ze krijgt een andere behandeling dan de rest en krijgt vaak haar zin. Een woord als 'nee' leidde vaak tot gevaarlijke situaties.
Zo waren er nog veel meer situaties wat het huishouden tot een vervelende factor maken voor een jongen als Wouter.

Wouter heeft eens gezegd: Je bent zo autistisch als dat jouw omgeving je maakt. Je merkt ook goed dat deze uitspraak van wouter dichter bij de waarheid is als dat men denkt. Wanneer je wouter behandelt als een normale jongen en hem in zijn waarde laat, merk je niet zo veel van zijn autisme. Laatst had ik een aanvaring met zijn moeder omdat ik vond dat Wouter wel een keer ergens anders kon zitten tijdens het eten, in plaats van zijn vaste plaats aan de kop van de tafel. Wouter maakte een grapje dat hij dan niet autistisch kon zijn en ging daarna tegenover mij zitten. Moeder in tegendeel, reageerde fel met de uitspraak dat wouter aan de kop van de tafel móest zitten. Toen reed voor mij de vraag of autisme alleen gevolg is van het kind zelf of ook kan ontwikkelen door het gedrag van mensen. Wouter bevestigde dit met bovenstaande uitspraak.

Vandaag was ik aanwezig op de verjaardag van de tweeling. Dit was een interessante situatie om de familie nog eens goed te bekijken.

Op de verjaardag van broer en zus irriteert Wouter zich aan de verscheidenheid aan geluiden. Hij geeft hierbij aan dat hij zich niet goed op één geluid kan concentreren.
Tijdens de verjaardag valt het op dat de moeder de hele tijd op de bank zit terwijl de vader de hele tijd heen en weer loopt om dingen te maken. Ook bij moeder lijkt te gelden: Je bent zo ziek als dat anderen je behandelen. 

Autist in me

Wouter is in het kader van deze documentaire een blog gestart: http://autistinme.tumblr.com/
Deze blog is voor hem een middel om zijn visie op de wereld te uiten. Hij wil niet de nadruk leggen op dat hij autistisch is, maar op het feit dat hij ook een normale jongen is. Dit vind hij erg lastig,want, in zijn eigen woorden,  niets is zo saai als normaal zijn. 

Hij wil proberen om vaak berichten in de blog te zetten. Hij denkt veel na over wat hij erop wil zetten en hoe hij dit wilt brengen. Wanneer hij iets meemaakt of bedenkt wil hij dit meteen op de blog plaatsen. Ook wil hij hierbij meerdere middelen betrekken zoals foto's of filmpjes. 
Dit is een project wat wij samen doen. Hij wil mij helpen en ik hem. Deze twee blogs zijn voor ons beiden ook een handvat op de ander. Morgen hebben wij de eerste sessie van velen. Wij willen elke maandagmiddag af gaan spreken en dingen ondernemen om zo tot een eindresultaat te komen. 

Een mooi iets wat mij vandaag opviel: Dat ik vroeger met hem praatte kon hij mij niet aankijken of moest hij heel erg knipperen met zijn ogen na oogcontact. Vandaag keek hij me recht aan. Af en toe keek hij weg, maar dat is niet vreemd. Ik merk steeds meer dat een jongen als hij normaal kan zijn als hij normaal wordt behandeld. Ik kan open met hem praten en hij staat open voor alle dingen die we kunnen proberen. Ik heb zin in morgen!

maandag 9 september 2013

#5
17309913

Wouter beantwoordt mijn vragen

Wat wil ik weten?
Wat is de visie van een autist op de wereld? Deze is per persoon anders. Net als bij 'normale' mensen is deze per persoon anders.Wat vinden zij van de wereld om zich heen? Ik vind het best slecht op het gebied van Autisme. Mensen kennen het niet, mensen willen het ook niet kennen. Menen hebben niet veel begrip voor de aandoening en zetten ons vaak in dezelfde zin als iemand met het syndroom van down. We worden als "mindere" gezien en behandeld als het bekend wordt. (Ik denk dat daarom niet veel mensen staan te springen om voor de camera te praten(daarnaast, iedereen weet dat ik homo ben, maar heel weinig mensen in mijn leefgebied, behalve sommige kennis/vrienden/familieleden weten dat ik autistisch ben. Om even aan te geven hoe ver het heen is)) Wat zouden zij anders willen zien? dat mensen al even de basis van autisme (en andere psychologische ziekten) gaan leren.Is het mogelijk dit allemaal vast te leggen?



Vandaag verliep anders dan gepland. De stadswandeling die ik in mijn hoofd zat viel letterlijk in het water. Toch jammer dat de natuur het enthousiasme in de weg staat. Wel heb ik met Wouter gesproken over wat hij zou willen. Hij bood aan mijn vragen voor mij te beantwoorden.

#4

10139913

Wat verwacht het publiek?

#1
http://www.dailymotion.com/video/xs0bwq_extreme-love-autism_shortfilms&start=0

Een klassiek voorbeeld van een documentaire over leven met autisme: uitgaand vanuit een aandoening

#2

Een slideshow van foto's gericht op het leven van de autist, met het mens in beeld. Bij elke foto staat een verhaaltje over de personen en hun relatie tot. Een klassiek fotografie voorbeeld

#3

Een website met een lijst van allerlei documentaires over autisme. Allemaal gericht op het leven met autisme. 

#4
Past niet in het straatje, maar vond ik een bijzonder gegeven
Een bijzonder voorbeeld van werken met groepen in combinatie met fotografie. Per groep een serie van foto's waarop alle mensen er hetzelfde bijstaan. Misschien werkt dit juist de vooroordelen in de hand door juist in hokjes te werken. Het gesproken commentaar is wel interessant.

#5
http://lens.blogs.nytimes.com/2010/11/05/son-and-father-pierce-autisms-veil/?_r=0

Een erg mooie manier om autisme abstract weer te geven, maar heel erg gericht op de persoon.


#3


9599913


Documentaire

Wat wil ik weten?

Wat is de visie van een autist op de wereld?
Wat vinden zij van de wereld om zich heen?
Wat zouden zij anders willen zien?
Is het mogelijk dit allemaal vast te leggen?

Wat wil ik aan de kaak stellen?

Mensen met autisme zijn anders dan dat men denkt.

Waar wil ik de nadruk op leggen?

Op de mens achter het autisme en hoe deze over de mensen om hem heen denkt.

Waar wil ik de nadruk niet  op leggen?

Op een ziektebeeld of de benadrukking van dat de persoon anders is. Misschien zelfs wel niet op de persoon zelf.

Wat verwacht het publiek van mijn onderwerp?

Wil ik deze verwachting nastreven of juist niet?
Wat weet het publiek al van het onderwerp?
Wil ik hierop inspringen?
Wil ik alles weggeven of langzaam opbouwen?
Wil ik een ruimte voor vrije meningsvorming laten of de mening 'influisteren'?
Welk medium is geschikt?
Fotografie of film?
Of een combinatie?
Wil ik het puur laten of wil ik dingen ensceneren?
Hoe duidelijk moet de mening naar voren komen?
Moet de mens erin voorkomen?
Wat zijn de antwoorden op mijn vragen?

#2

Hersenspinsel


Documentaire

Wat wil ik weten?
Wat wil ik aan de kaak stellen?
Waar wil ik de nadruk op leggen?
Waar wil ik de nadruk niet  op leggen?
Wat verwacht het publiek van mijn onderwerp?
Wil ik deze verwachting nastreven of juist niet?
Wat weet het publiek al van het onderwerp?
Wil ik hierop inspringen?
Wil ik alles weggeven of langzaam opbouwen?
Wil ik een ruimte voor vrije meningsvorming laten of de mening 'influisteren'?
Welk medium is geschikt?
Fotografie of film? 
Of een combinatie?
Wil ik het puur laten of wil ik dingen ensceneren?
Hoe duidelijk moet de mening naar voren komen?
Moet de mens erin voorkomen?
Wat zijn de antwoorden op mijn vragen?


#1
The beginning of the making


Nou, het verzoek om een digitaal logboek te maken van het proces, is ingewilligd. 

Welkom op mijn blog. Mijn naam is Annieck Brouwer en ik studeer aan de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten. 

Ik en mijn medestudenten zijn begonnen aan het maken van een documentaire. Onderwerp en uitvoering zijn vrij. Dit blog is het resultaat van het denkproces. Succes met het ontrafelen van mijn hersenspinsels!